No i skończyło się źle
I znowu nie mogę oddychać
I znowu łzy rozmazują wzrok
A ja tęsknię i tęsknię
Nawet gdy jesteś tuż obok
Na wyciągnięcie ręki
Jedyny który widzi
Jedyny który NIE widzi
Czemu za każdą krótką chwilę szczęścia muszę tak płacić. Co ja zgrzeszyłam, co ja zrobiłam takiego, że za każde 5 minut odpłacam miesiącami cierpienia?
Kocham
Błagam
Usłysz to, zobacz, poczuj
Nie umiem spać bez Twoich pocałunków
"Nie chciało mi się już spać i patrzyłem na gwiazdy. Byłem trochę głodny, ale więcej myślałem. Zawsze dużo myślę, ale wtedy bardzo dużo. Ale najwięcej tęskniłem. Myślę, że za Tobą, bo Ty może nic nie wiesz albo wiesz trochę. Tęskniłem nieprzebranie, nieprzebranie i myślę, że ktoś tam daleko, pod tym samym niebem, musiał też za mną tęsknić, a jeśli spał, tu musiał się zbudzić, bo to niemożliwe, żebym nikogo nie trafił w serce w tamtym środku nocy, sercu nocy."
Edward Stachura
Tęsknię tak, że czuję smak tęsknoty na języku. Słodko, gorzki. Ciężki. Przygniatający. I mam ochotę krzyczeć i krzyczeć. Usłysz mnie pod tym niebem. Zobacz...
Już zapomniałam jakie to słodko - gorzkie uczucie być zakochaną.
Nastolatki 🙈
Chyba naprawdę kompletnie zgłupiałam
Światła przecinają ciemność, a my zapatrzeni, nieoderwani, nienasyceni
Już dawno nie czułam się taka bezpieczna, a jednocześnie taka przerażona
Już dawno się tyle nie śmiałam
To się źle skończy.
Zbyt wiele pocałunków we włosy.
Zbyt wiele dłoni.
Taniec języków. Przeczesywanie włosów. A wszystko bez sensu, bez przyszłości, nie ma nic gorszego niż czułość bez miłości...
Zwariowałam.
,,To takie proste, marzymy wieczorami o miłości."
Takie proste. Takie skomplikowane. Jakbyśmy się znali od wczoraj. Jakbyśmy się znali od zawsze.
Proste gesty tworzą czułość. Odchylenie kołdry. Pocałunek we włosy.
A potem przychodzą kolejne dni i znów obcy.
A potem przychodzi ten wieczór i znów dni ukradzione z cudzego życia i trzymanie za rękę.
Kalejdoskop. Kolejka górska.
Nie rozumiem.
Ja, dziewczynka. Ja. Lwica. Walczę. Gryzę. Zabiłabym w imieniu tych, których chce chronić.
Nie kocham
Ale nie mogłam pozbyć się z myśli tego ramienia o które chciałabym się oprzeć.
Potrzebuje
To jest irracjonalne, ucieczkowe, zaufanie do osoby do której nikt nie ma zaufania.
To ja jestem dorosła. Nie mogę wiecznie czekać na ramię, które nigdy nie nadejdzie. Nie mogę pokładać zaufania w ramieniu, które o tym nawet nie wie
"Z daleka od siebie będziemy patrzeć w to samo niebo."
Wykute w ostrzu by przypominało...
"If you only knew"
Wiesz? Wiesz, że tańczę na linie nad przepaścią? A może oboje tańczymy?
Ten jedyny, druga połowa mojej duszy.
Kochałam namiętnie, rozpaczliwie, szalenie.
"Gdyż zakochani, tak jak obłąkani,
Mają umysły rozgorączkowane,
A wyobraźnia ich kształtuje więcej,
Niż umysł chłodny byłby w stanie pojąć."
Sen nocy letniej W. S.
Irracjonalnie, bez sensu, przez miłość raniąc. Irracjonalnie im bardziej kochając tym bardziej to tłamsząc, gasząc, dusząc.
Nie możesz mi powiedzieć, że to nie moja wina. Nie jestem owszem aż tak narcystyczna żeby stwierdzić MOJA, TYLKO MOJA. Lecz...
Byłam zawzięta, zamknięta, kierowały mną emocje, wstyd, lęk, żal...
Chcąc być Elisabeth z Dumy i uprzedzenia byłam samolubną, okrutną Cathy z Wichrowych wzgórz.
Zmieniło się. Dojrzało. Wybaczyło. Przestało być szaleńcze, zaczęło być z granitu.
Zawsze będę kochać ale już nie jestem zakochana. I to dobrze. Tak jest lepiej.
Różne bywają oblicza miłości.
